Söz, yazıyı uzun tutmayacağım. Antik zamanların gemici peksimeti panis nauticus ve askerlerin arpa peksimeti mazas 3500 yıllık bilinen geçmişi ile Gılgamış Destanı’ndaki paksamitsten Evliya Çelebi’nin baksumatına zor zamanların fakir ekmeği diyerek bugünlere gelmiş.

Yağmur suyunun cilde ve saçlara iyi geldiği söylenir hep. Bu da çok eski bir bilgi lakin şimdiki yağmurların hiç de masum olduğu söylenemez.

Bir süredir Marmaris, Orhaniye’deyim. Üzerinde çalıştığım ve artık son dokunuşlarıyla haşır neşir olduğum antik yemekler konulu kitabımı tamamlamak üzere böylesi bir çalışma kampı içine girdim

Yemekler yarışır aşçılar övünür  Aşçılar yarışır yemekler dövünür. 

Gastronomi turizminde Ege’de zeytin ve zeytinyağı ne ise Karadeniz’de fındık ve ceviz odur

Hep küpe zarar veren sirkeleri öğrettiler bize! Oysa küp var küpcük var, ya o iş öyle değilse! Siz hiç küpünü seven sirke görmediniz mi? 

Antandros Antik Lezzetler Gala Yemeği için Kutsal İda Dağı'nda buluştuk!

Yok efendim, KABAK hazretleri Amerika kökenliymiş, yok antik dönemde kabak yokmuş filan… Var yahu! KABAK antik çağda var.

Bakla desem değil, mısır hiç değil, fasulye ve mercimek ile ilgisi yok ama dördüne de benziyor. Dört benzemez kadim bir baklagil şu termiye.

Bazı araştırmacılar tractayı günümüz tarhanasına başlangıç olarak algılasalar da tarhananın atası diyebilir miyiz tartışılır! Tarhana’nın bir fermente ürün oluşu hakkındaki pek çok öyküyü anlamsızlaştırıyor!  

Genetiği değiştirilmiş mısır deyince daha iyi anlar olduk. Z kuşağı belki böyle hatırlayacak pancarı! Kıskanmak gibi olmasın ama biz de bir zamanlar kuşaklı çocuklardık; Z değilse de, elbiselerimizin kuşağı vardı sırtımızda fiyonk yapardı annemiz.

Her şey Apicius başta olmak üzere antik dönem aşçılarının sirkeyi kullanış biçimleriyle başladı. Antik Roma’nın bir numaralı içeceği olan sirkeli su posca (ballı sirke) üzerinde durmamızda yarar var.

Cittaslow Uluslararası Koordinasyon Komite toplantısında Türkiye'den üç kent Cittaslow’a üye oldu. Toplantıdan sonraki sertifika töreninde Türkiye'nin yeni Cittaslow üyeleri olarak Malatya’dan Arapgir, İzmir’den Foça ve Bursa’dan İznik sertifikalarını aldılar. 

Tarih boyunca bizden önce yaşamış insanların neler yiyip içtiği hep merak konusu olmuştur. Geçenlerde yine Aktopraklık Höyük ziyaretindeydim. Odağım elbette en çok tüketilen gıdalardı.

Bizler, zeytin ve zeytinyağı meraklıları hasat zamanına kavuşmanın minneti içinde yine heyecanlanır olduk. Kutsal ağacın zeytin taneleri olgunlaştığında dalda kalmıyor malûm, hasadının yapılması gerekiyor! 

Anadolumuz geçtiğimiz yazın en sıcak günlerinde su ve ateşin gazabıyla uğraştı. Bazı yerlerde devam eden bu mücadele güneydeki yangınlar kuzeydeki sel felaketleri nedense kuzey güney çatışmalarını getirdi aklıma.

Geçen yıl pandemi yasakları nedeniyle yapılamayan Kazdağı Doğal ve Kültürel Varlıkları Koruma Derneği’nin düzenlediği Kazdağı-Ekofest su temasıyla bu sene düzenlenecek.

Sene 1960’lar... Bursa’dan otobüse sabah biniyoruz, akşam İzmir’deyiz. Geceyi ya İzmirli akrabalarımızda ya da duruma göre otelde geçiriyoruz, çünkü ertesi sabah erkenden Fethiye otobüsüne bineceğiz.  

Epeydir covit ve pandemiye dair yazmıyordum. Zira ilk günlerdeki belirsizliğe dair merak ve heyecanımı yitirmiştim.

Fakirlerin karnı guruldar diye mi gureba?

Tel kadayıf yemeyeli yıllar oldu.

Dedemin eşeği ile sabah çok erken çıkardık yola...

Hayvanlar idrarlarını bırakarak mıntıka belirlerler, insanlar da mülk sahibi olarak.

Hayvanlar idrarlarını bırakarak mıntıka belirlerler, insanlar da mülk sahibi olarak.

Yerel semt pazarlarını gezme merakım nedeniyle şehirli üreticilerle ve kırsaldan gelen köylülerle sohbetim hiç bitmez.

İçtiğimiz suyun lezzet özelliklerinden öte sağlıklı bir kaynaktan gelip gelmediği en önemli gerçeklik olması gerekirken nedense önceliği yumuşaklık, lezzet ve hatta cam şişe görüntüsüne veriyoruz.

Dünyanın henüz soğumaya yeni başladığı zamanların birinde, bugün Akdeniz Havzası olarak adlandırılan bölgede koskocaman, dev bir ağaç oluşmaya başlamış.

Hayatınızın büyük çoğunluğu şehirlerde geçmişse kasaba ruhunu algılayıp uyum sağlamak biraz zaman alıyor. Biraz olsa yine iyi, bazen daha da uzun zaman alabiliyor!

Sulu yemeği tanımlarken suyu seli banaklıca olsun derdi annem.

Bir bela dönüyor ahalinin başında ki sormasın kimse! Görsen defedeceksin kılıç ve sopalarla, görünmüyor musibet. Mitolojik ifritler gibi saklıyor kendini; Covit diyorlar adına.

Ne zaman arapsaçı toplasam ya da arapsaçlı bir yemek yapsam bu şarkı bir şekilde dilime dolanır Erkin Koray’ı anarım.

Günler hep geçti, geçmeye devam edecek ve biz insanlar yeni durumlara uyumlanmakta çok zorlanmayacağız.

Dünyamızı kasıp kavuran yeni olağanüstü durum nedeniyle şu aralar pek çok okuma yapıyoruz.

Eski kadim uygulamaları unutmayıp hatırlamak iyidir!

Değirmencinin derdi un ile benimki de bahar ile! Zemheri bitip cemreleri karşılamaya hazırlanırken Ege’de farklı telaşlardan biri olan bahar şenlikleri başlar.

Dünyada insan yaşamının ilk kırıntılarının baş gösterdiği ilkçağlardan beri vücut yakıtımız olan su ve yiyecek hakkı kutsalımızdır.

El lezzeti kişiden kişiye değişir, aynı yemeği aynı malzemelerle üç farklı kişi pişirsin üçününki de farklı tatlarda olur.

Yazının başlığını hak edecek denli zengin bir renk cangılının ortasında, yaşamın sonbahar renklerini deneyimliyorum bir süredir.

Ekim ayının tüm kararlılığıyla hüküm sürmeye başladığı bu günlerde bizim buralardaki zeytinliklerde bayram havası eser.

Kazdağı Doğal ve Kültürel Varlıkları Koruma Derneği’nin düzenlediği Ekofestival’in sene-i devriyesi genellikle Ağustos’a denk gelir.

Yıllar öncesi günlerden bir yaz günü, Ege’nin sakin bir kıyı köyüne düşürmüştüm yolumu.

Ah evet, geçen defa diyet kılık kıyafetine bürünmüş son derece lezzetli yiyeceklerden söz edeceğimi yazmıştım.

Son aylarda aldığım mesajlarda çok sık nasıl kilo verdiğimi soruyorlar. Herkes kendi kilosundan muzdarip, dertleşiyoruz kimse kilosunu beğenmiyor.

Nisan, baharın tam orta yerinde alabildiğine yeşil çayırlara yayılmış en muhteşem ilkbahar ayıdır.

Zeytin ağacı, zeytin ve zeytinyağı üzerine okuyup yazmaktan hiç bıkmam.

Dünya gezegeninin bu zaman diliminde dünyaya gelmiş olup çok keskin geçişler yapıyor olmanın mutlaka bir nedeni var!

Sihirli değneğin ucundaki yıldızın keskin köşelerine bakmaktan öteye geçmeyen hayallerden yorulduk.

Bunca yıl yasak kaftanı giydirilmiş yaşam tohumu yumurtayı bize yasaklayanları affetmeli önce!

Tatlı, tuzlu, ekşi, acı… Bu dört ayrı tadın da yetmediği bir yer var. Bu öyle bir yer ki dört tadın da üzerinde, adeta onların tamamlayıcısı.

Bir türlü kısmet olmamıştı şu gavata ya da kavata domatesini yazmak!

Çoktandır beyaz saçlı bir kadını yazasım var. Nesini yazayım diye içimden geçirir dururum.

Bu geçtiğimiz bahar da fotoğrafları çekildi, yemekleri yapıldı ama zamanı geçmeden bir türlü yazmaya sıra gelmedi.

Yıllar önce, hayat arkadaşımla Foça Bağarası’na bahçeli bir ev yapmıştık.

Yoksa “köy kahvaltısı” ve “serpme kahvaltı” saçmalığı mı desem!

Doğum ve ölüm arasındaki sürecin en bariz gereksinimi yemektir şüphesiz.

Son yıllarda Afro Türk de denilen Afrika kökenli vatandaşlarımızın geçmişlerine saygı niteliğindeki kimlik arayışları, ulaşabildiğimiz eski kaynakların tozlu sayfalarını karıştırmamıza olanak sağlıyor.

Eskileri kurcalamak her devirde birilerinin merakını cezbetmiş ki, okuduğumuz pek çok yazıtın evveline dayanan birer de hikâyesi var.

Bazen şu yeme içme alışkanlıklarımızdaki keskin sınırları hiç anlayamıyorum.

Evreni sulandırmaya hazır bir ıslaklıkla anarız çorbayı nedense!

Keşkek, nohut, pilav... Bu üçüne üç kardeş der Edremitliler.

Ne zaman taş duvarlar arasından sarkan bir kapari kökü görsem “doğada hiçbir şey sebepsiz değildir” söylemi takılır dilime.

Bakla diğer besinlerimiz gibi hakkında konuşulmayı fazlasıyla hak ediyor; zaten, çiğ olarak yendiğinde tatlı bir baş dönmesi de yapar bazı bünyelerde.