Callao Metro İstasyonu'nun Gran Via Bulvarı yönündeki merdivenlerini olabildiğince hızlı çıkmaya çalışırken, şehrin gürültüsü başını döndürüyordu.
1983 yılında, hala yaşamakta olduğu İzmir’de doğdu.
Erk dışı tarihe göre, beş buçuk yaşında mahalleye, yedi yaşında devlete, on dördünde gecekonduya, on altısında sevdaya, on sekizinde rakıya ve kapitalizme, yirmi ikisinde nefrete başladı. Otuzu civarlarında yorgunluktan kendisiyle barıştığını sanmakta olup, bu süreç içinde kendine sığamayıp, derdini anlatmak için İngilizce, Almanca ve Rusça öğrendi. İngilizce ve Almanca'dan şiir çevirileri yaptı.
Hissettikleri ve düşündükleri, öykü, deneme ve şiir şeklinde; İmlasız, Atonom, Karga Mecmua, Underground Poetix, Bireylikler, Arkadaş, Varlık, Tuhaf Temaslar, Lacivert ve Deliler Teknesi gibi dergilerde yer bulmuştur. Kamyon Dergi'de Şiir Bölümü Editörlüğü de yapmış olan Ozan Durmaz, bağımsız, kamplaşmasız, yarışmayan, özgün bir yazın dünyası için, bir çok fanzine de şiir ve yazı göndermiştir. İlk kitabı "Atlas Kesiği" (Şiir) 2016'da yayımlanmıştır.
Callao Metro İstasyonu'nun Gran Via Bulvarı yönündeki merdivenlerini olabildiğince hızlı çıkmaya çalışırken, şehrin gürültüsü başını döndürüyordu.
Wesselenyi Sokağı üzerindeki evine yürüdüğü sıradan bir pazar sabahıydı. Çöpçüler, yabancı ziyaretçilerin sokak boyunca sağa sola saçılıp gitmiş dağınık ve pis anılarını homurdanarak topluyordu.
Koşturarak girdi kapıdan içeri, resepsiyonda takım elbiseli bir adam hoş geldiniz dedi, yarım yamalak gülümsedi adama, hızlı adımlarla asansöre doğru ilerledi.
Bu şehirde doğmamıştı ancak bu şehirde yaşlanmıştı. Şehre geldiğinde orta yaşlarını geçiyordu.
Kırmızı beyaz kareli masa örtüsünün üzerine kollarını iki yana açmış, üst üste koyduğu ellerinin üzerine çenesini yaslamıştı
Güney Afrika Cumhuriyeti bayrağının renklerini taşıyan, eski model bir Toyota minibüs ile Afrika'nın bir köşesinden dönüyorduk.
Paola ilkbahar güneşine karşı oturuyordu. Çıplak ayakları zamanın eskitemediği taşların sıcağını çekiyordu.